«Μονόδρομος η πολιτική συνοχής στην Ευρώπη»

Αλέξης Χαρίτσης

«Η πολιτική συνοχής είναι μονόδρομος για τη σύγκλιση των κρατών-μελών και την προώθηση των επενδύσεων», τόνισε ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης, Αλέξης Χαρίτσης, ο οποίος εκπροσώπησε την ελληνική κυβέρνηση στη συνεδρίαση του Συμβουλίου Γενικών Υποθέσεων, που έγινε στο Λουξεμβούργο.

Βασικό θέμα της ήταν το μέλλον των κοινοτικών χρηματοδοτήσεων μετά το 2020, κατά τη λήξη του τρέχοντος ΕΣΠΑ, στο οποίο η Ελλάδα έχει κατακτήσει την πρώτη θέση με βάση τον δείκτη απορροφητικότητας των πόρων που της αναλογούν.

Το «τοπίο» έχει αλλάξει μετά τη δρομολογημένη αποχώρηση της Βρετανίας από την Ε.Ε. και ορισμένες χώρες επιχειρούν να αξιοποιήσουν αυτή την εξέλιξη, για να ακυρωθούν κοινοτικά προγράμματα και να αλλάξει η συμμετοχή των κρατών στον ευρωπαϊκό «κουμπαρά».

«Είναι το σημαντικότερο εργαλείο που διαθέτει η Ε.Ε.», τόνισε ο Ελληνας εκπρόσωπος και πρόσθεσε: «Ο ρόλος της πολιτικής συνοχής καθίσταται ακόμη πιο καίριος σήμερα που η Ενωση δοκιμάζεται σοβαρά, εξαιτίας της ανόδου εθνικιστικών και αντιευρωπαϊκών δυνάμεων σε όλη την Ευρώπη».

Υπενθύμισε ότι η αποτελεσματική αξιοποίηση των πόρων της πολιτικής συνοχής στήριξε την ελληνική οικονομία στη δύσκολη συγκυρία των τελευταίων ετών, με χρηματοδότηση υποδομών και προγραμμάτων αντιμετώπισης της ανεργίας και της φτώχειας.

Η ελληνική πλευρά τάχθηκε υπέρ της διατήρησης, αλλά και της αύξησης των πόρων της πολιτικής συνοχής και έθεσε τις βασικές αρχές για τη βέλτιστη απόδοση των προγραμμάτων.

Μεταξύ άλλων, ο Αλέξης Χαρίτσης πρότεινε:

▪ Να θεσμοθετηθούν νέα κριτήρια για την κατανομή των πόρων, ώστε να λαμβάνονται υπόψη κοινωνικοί και χωρικοί δείκτες. Να ενισχυθούν οι δείκτες ανεργίας και απασχόλησης.

▪ Να δοθεί προτεραιότητα στη μείωση των οικονομικών και κοινωνικών ανισοτήτων μεταξύ των περιφερειών της Ε.Ε. αλλά και εντός αυτών, με προγράμματα για την καταπολέμηση της ανεργίας και της φτώχειας, καθώς και την εξάλειψη φαινομένων κοινωνικού αποκλεισμού.

▪ Να ληφθεί μέριμνα για όλες τις περιοχές που υστερούν, με έμφαση στις απομονωμένες και δύσκολα προσβάσιμες, όπως στα νησιά και τις ορεινές ζώνες, ακόμα και σε αυτές που ανήκουν σε αναπτυγμένες χώρες.

▪ Να εξασφαλιστεί η ισότιμη διαχείριση των κονδυλίων από τα κράτη και την τοπική αυτοδιοίκηση.

▪ Να μη συνδέονται οι εκ των προτέρων δεσμεύσεις με ποινές και άλλα μέτρα που θα δυσχεραίνουν την υλοποίηση των προγραμμάτων.

▪ Να απλοποιηθούν οι διαδικασίες διαχείρισης των πόρων σε όλα τα επίπεδα. Σε αυτή την κατεύθυνση θα συμβάλουν η αλλαγή των κανονισμών και οι συνέργειες μεταξύ κρατών-μελών, ώστε να κινητοποιούνται περισσότερες ιδιωτικές συμμετοχές στα προγράμματα.

▪ Να διατηρηθεί η χρονική διάρκεια υλοποίησης των προγραμμάτων στα επτά χρόνια, καθώς και ο κανόνας του «ν+3» για την απορρόφηση των διαθέσιμων πόρων.

Πηγή : efsyn.gr

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *