Λείπει, αλλά είναι πάντα εδώ

Ο Αντώνης Χρηστέας

Ενα ατύχημα που είχε στο εξοχικό του στο Μαρμάρι, στις 9 Οκτωβρίου του 2011, αποδείχθηκε μοιραίο για έναν από τους πιο πολυδιάστατους και φινετσάτους παίκτες που ανέδειξε το ελληνικό μπάσκετ.

Σε ηλικία 74 ετών, ο Αντώνης Χρηστέας έφυγε πρόωρα και άδικα από τη ζωή κι έτσι δεν πρόλαβε να χαρεί τις τιμές και τη συγκίνηση που ένιωσαν όλα τα μέλη της θρυλικής ΑΕΚ του 1968, για τα 50χρονα από την κατάκτηση του Κυπελλούχων. Οχι ότι τις είχε ανάγκη, αλλά γιατί τον είχαν ανάγκη οι τότε συμπαίκτες του, που δεν ξέχασαν πόσο σημαντική ήταν η συνεισφορά του τόσο μέσα όσο και έξω από το γήπεδο.

Συν τοις άλλοις είχε προλάβει να αφήσει και ως παρακαταθήκη ένα σημαντικό έργο, μεταλαμπαδεύοντας στη νέα γενιά τις πολύτιμες εμπειρίες και γνώσεις του.

Στα πηγαδάκια που στήθηκαν στην επίσημη προβολή της ταινίας «1968» του Τάσου Μπουλμέτη, πολλοί θυμήθηκαν τη μεγάλη του εμφάνιση μέσα στο Βαρέζε, στον χαμένο πρώτο ημιτελικό με την Ινις.

Συμφώνησαν πως αν δεν έμπαινε εκείνος με το πάθος του σε άμυνα και επίθεση να μαζέψει την κατάσταση, η διαφορά θα είχε ξεφύγει πολύ πάνω από τους 18 πόντους (78-60) και μετά, «άντε να το γυρίσεις», όπως όντως συνέβη (ενωσίτικος θρίαμβος 72-52) που σήμανε την πρόκριση για τον μεγάλο τελικό.

↳ Ο 7χρονος Γιώργος Χρηστέας υποδέχεται στο αεροδρόμιο του Ελληνικού τον -ήρωα του πρώτου ημιτελικού- πατέρα του, μαζί με την υπόλοιπη αποστολή της ΑΕΚ, που επέστρεφε από την Ιταλία. Δεξιά: εσπευσμένα, την Πέμπτη 28 Ιουλίου του 1960, έγινε ο γάμος του Αντώνη Χρηστέα με την αγαπημένη του Γίτσα, στην Αγία Φιλοθέη. Τέσσερις ημέρες αργότερα (τη Δευτέρα) αναχωρούσε η εθνική ομάδα μπάσκετ για το προολυμπιακό τουρνουά της Μπολόνια

Στο αρχείο της «Απογευματινής» δεσπόζει η περιγραφή του συγκεκριμένου αγώνα με τίτλο «Πλασματικό το 78-60» και δίπλα η φωτογραφία του μικρού Γιώργου Χρηστέα να φιλάει τον πατέρα του ψιθυρίζοντάς του: «Μπράβο μπαμπά».

Ακόμη αντηχεί στα αυτιά των ακροατών το συγκλονιστικό «Γέλα Χρηστέα μου» που σφήνωσε στην επική περιγραφή της μονομαχίας με τη Σλάβια στο Καλλιμάρμαρο ο Βασίλης Γεωργίου βλέποντάς τον με αυτό το ύφος που ξεχείλιζε από ψυχραιμία και αυτοπεποίθηση όταν πήγε να εκτελέσει δύο κρίσιμες βολές. Και οι δύο πήγαν μέσα και μαζί με τον Χρηστέα ετοιμαζόταν να χαμογελάσει από ευτυχία ολόκληρη η Ελλάδα.

Παρότι δεν ήταν από τα πιο προβεβλημένα στελέχη της Ενωσης, όπως είχε εκμυστηρευθεί σε συνέντευξή του ο «πύργος» Γιώργος Τρόντζος, «η εκτελεστική του δεινότητα και η ποικιλία του στο σκοράρισμα έκαναν πολύ κόσμο της εποχής να λέει: Πάμε να δούμε τον Χρηστέα».

Το είχε αποδείξει και στις τρεις ομάδες όπου αγωνίστηκε. Ηταν ο έκτος παίκτης της «χρυσής πεντάδας» του Πανελληνίου υπό τον Νικόλαο Νησιώτη με τον οποίο κατέκτησε δύο πανελλήνια πρωταθλήματα, το 1955 και το 1957.

Τη σεζόν 1960-61 έπαιξε στον Τρίτωνα που θεωρούνταν η πρώτη επαγγελματική ομάδα της εποχής, η οποία εμφανιζόταν ως προϊόν της συνεργασίας των αείμνηστων Μπλούη Διακάκη και Κώστα Μουρούζη.

Ακολούθησε η μεταγραφή στην ΑΕΚ στην οποία έπαιξε οκτώ χρόνια. Εκτός από το πρώτο Ευρωπαϊκό, του 1968, πανηγύρισε έξι πρωταθλήματα Ελλάδας, ενώ τη σεζόν 1963-64 αναδείχθηκε τέταρτος σκόρερ στο πρωτάθλημα.

Στην Εθνική αγωνίστηκε 30 φορές πετυχαίνοντας 397 πόντους (13,2). Μάλιστα το καλοκαίρι του 1960 επέσπευσε τον γάμο του με τη γυναίκα της ζωής του Γίτσα (απέκτησαν τρία παιδιά, τον Γιώργο, τη Μαριλίνα και την Κατερίνα), για να προλάβει να αναχωρήσει με τη «γαλανόλευκη» για το Προολυμπιακό της Μπολόνια.

Ωστόσο το πιο σημαντικό από όλα τα παράσημά του ήταν ότι ως πραγματικός μπασκετάνθρωπος δεν απομακρύνθηκε μόλις σταμάτησε την καριέρα του ως παίκτης.

Ασχολήθηκε με την προπονητική, εργάστηκε σε Π. Φάληρο, Ν. Ηστ, Παναχαϊκή, Κολοσσό Ρόδου, ενώ από το 1987 ώς το τέλος της ζωής του ήταν ομοσπονδιακός προπονητής με συμμετοχή σε αξέχαστες επιτυχίες των εθνικών ομάδων Εφήβων και Παίδων.

Ηταν άμεσος συνεργάτης του Γιώργου Προεστού στη μεγαλειώδη κατάκτηση του Μπουντομπάσκετ Εφήβων το 1995 στην Αθήνα.

Ο Αντώνης Χρηστέας (πρώτος από δεξιά), στην αναμνηστική φωτογραφία των Εφήβων παγκόσμιων πρωταθλητών Ο Αντώνης Χρηστέας (πρώτος από δεξιά), στην αναμνηστική φωτογραφία των Εφήβων παγκόσμιων πρωταθλητών |

Ακόμη έχει κρεμάσει στο στήθος του ένα χρυσό μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ Παίδων του 1993, το ασημένιο στο Ευρωμπάσκετ Παίδων του 1991 και τα χάλκινα στα Ευρωμπάσκετ Παίδων του 1995 και Εφήβων του 2000.

Μία από τις πιο διδακτικές εξομολογήσεις του ήταν εκείνη που είχε κάνει στο περιοδικό «All Star Basket»: «Οταν βλέπω μεγάλα ταλέντα να μην προπονούνται όσο πρέπει, τρελαίνομαι. Ισως γιατί κρίνω από τον εαυτό μου. Αν είχα κάνει παραπάνω προπόνηση, θα έπαιζα καλύτερο μπάσκετ από αυτό που έπαιξα».

Πηγή : efsyn.gr

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *