Τα «παιδιά των λουλουδιών»

Ο Τζέιντον Σάντσο «αποφυλακισμένος» με τη φανέλα της Μπορούσια Ντόρτμουντ

Ισως το προηγούμενο καλοκαίρι μείνει στην ιστορία του ποδοσφαίρου ως εκείνο που άλλαξε τους πάγιους συσχετισμούς (ηθικούς και αμιγώς οικονομικούς) παικτών και ευρωπαϊκών ομάδων.

Δεν αναφερόμαστε σε ομάδες-ρυθμιστές τίτλων αλλά και του ποδοσφαιρικού χρηματιστηρίου, επιπέδου Μπαρτσελόνα, Ρεάλ, Γιουβέντους, Παρί Σεν Ζερμέν, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και Σίτι.

Εν ολίγοις, σύλλογοι δεύτερης ταχύτητας, αλήθεια με απρόβλεπτα γρήγορους ρυθμούς, στρέφονται από τότε, μαζικά πλέον και όχι επιλεκτικά όπως μέχρι πέρυσι, στην απόκτηση παιδιών μέχρι 18 χρόνων ώστε να επενδύσουν (κοινώς, να τους μοσχοπουλήσουν μελλοντικά).

Εντός της παγκόσμιας οικονομικής συγκυρίας που ναι μεν εμφανίζει σημάδια ανάκαμψης, αλλά ακόμη αναζητεί τη σταθερότητα.

Παράλληλα, σαν… άλλα «παιδιά των λουλουδιών», νέοι παίκτες αρνούνται να μείνουν εγκλωβισμένοι στα ίδια πλούσια σαλόνια όπου πιθανότερη, όπως διδάσκει η εμπειρία, φαντάζει η αργή εξέλιξή τους ή η απουσία αυτής.

Νέοι παίκτες των ίδιων ηλικιών λοιπόν προτιμούν να δραπετεύσουν, στην ίδια ηλικία, από τις ομάδες που διοικούνται από γερά πορτοφόλια και στρέφονται σε μικρομεσαίες ομάδες.

Δηλαδή λες και… συνηγορούν-διευκολύνουν την τάση των ίδιων μικρομεσαίων ομάδων.

Προφανής και μη ο λόγος. Αναζητούν, με την ένταξή τους σε ομάδες που συνήθως προσεγγίζουν κορυφές εγχώριων και ευρωπαϊκών διοργανώσεων χωρίς, όμως, να έχουν σταθερές πορείες, περισσότερο χρόνο συμμετοχής, συλλογή εμπειριών ισότιμων με την αγωνιστική ανέλιξή τους. Οσα, δηλαδή, μόνο ως ευτυχής συγκυρία τούς παρέχονται στις ομάδες-μεγαλοκαρχαρίες!

Κι αυτό επειδή οι επιχειρηματίες υψηλών προδιαγραφών, διοικητικοί υπεύθυνοί τους έχουν τη δυνατότητα να ενισχύουν την ενδεκάδα με ηχηρές μεταγραφές-μαγνήτες εισιτηρίων και δεν είναι διατεθειμένοι να περιμένουν νεαρούς, αν και πολλά υποσχόμενους, ταλαντούχους παίκτες.

Η «Εφ.Συν.» πήγε στο Ντόρτμουντ, εκεί όπου κατοικεί ο, μικρός μόνο σε ηλικία, «επαναστάτης» του καλοκαιριού, εκείνος που άνοιξε τον ίδιο δρόμο σε πολλούς, με κριτήριο το μικρό χρονικό διάστημα, άλλους Βενιαμίν, όσους επίσης «πάτησαν πόδι» και ήδη ζουν πρόωρο όνειρο! Το καλοκαίρι του 2017, ο Τζέιντον Σάντσο έφερε τα πάνω κάτω, εντός και εκτός γηπέδου.

Ως παίκτης της Μάντσεστερ Σίτι και μέλος της Εθνικής Αγγλίας για παίκτες κάτω των 17 ετών, την οδήγησε, με έξι γκολ σε ισάριθμα παιχνίδια, στον τελικό του αντίστοιχου ευρωπαϊκού πρωταθλήματος.

Ονομάστηκε «νέος Ουσμάν Ντεμπελέ», ο Πεπ Γκουαρντιόλα έσπευσε να τον συναντήσει και να του υποσχεθεί «προπόνηση με τους μεγάλους της Σίτι» και εβδομαδιαίο μισθό 30.000 λίρες. Του απάντησε «όχι»! «Θέλω χρόνο συμμετοχής από τώρα, τον δικαιούμαι», τόνισε και φόρεσε τη φανέλα της Ντόρτμουντ.

«Αποφυλακίστηκα τότε!», μάθαμε πως δήλωσε στις 2 Απριλίου σε ραδιοφωνικό σταθμό της γερμανικής πόλης. Η αναπόφευκτη αίσθηση της καλοκαιρινής απόφασής του έκανε τον γύρο του κόσμου και βρήκε μιμητές.

Λίγες μέρες αργότερα, ο, συνομήλικος, επιθετικός της Αρσεναλ Κρις Γουίλοκ αρνήθηκε να μείνει στο Λονδίνο. Ηδη είναι παίκτης της Μπενφίκα. Οι Πορτογάλοι καραδοκούσαν, τον είχαν πλησιάσει μήνες πριν.

Την ίδια εποχή το… ειδικό βάρος της Παρί Σεν Ζερμέν δεν γοήτευσε τον Νταν Αλέξ Ζαγκαντού, «θέλω να παίζω και όχι να βλέπω τις ακριβές μεταγραφές μας», δήλωσε ώστε να δικαιολογήσει την απόφασή του να γίνει και αυτός κάτοικος Ντόρτμουντ.

Στην αρχή του χρόνου ο, επίσης 17χρονος, Αγγλος Αντεμόλα Λούκμαν της Εβερτον φώναξε μόλις έμαθε πως ο προπονητής του Σαμ Αλαρντάις τον προόριζε δανεικό για την Ντέρμπι: «Εχω μιλήσει με τη Λιψία, είμαι έτοιμος να πάω στη Γερμανία».

Ρήτρες-κερκόπορτες

Νικήτρια, μέχρι στιγμής, της ίδιας νεανικής τάσης φυγής είναι η Ντόρτμουντ. Εκτός απ’ τους προαναφερθέντες παίκτες, έκανε δικό της και τον 17χρονο Σέρχιο Γκόμεζ από την Μπαρτσελόνα, μεγάλο πρωταγωνιστή στο τελευταίο Παγκόσμιο Κύπελλο Παίδων.

Οπως διαβάσαμε σε τοπικές εφημερίδες και ιστοσελίδες, η Μονακό και η Λιψία ετοιμάζουν «νέο κύμα απόκτησης μικρών που ασφυκτιούν στις ομάδες τους».

Εκτός των άλλων η Μπαρτσελόνα «πλήρωσε» και τον εγχώριο κανονισμό. Στην Ισπανία, οι ομάδες υποχρεώνονται σε ύπαρξη ρήτρας αποδέσμευσης στα συμβόλαια των παικτών τους.

Η χαμηλή ρήτρα, ύψους τριών εκατ. ευρώ, δεν στάθηκε εμπόδιο, αντίθετα ευκαιρία φυγής, για τον Γκόμεζ.

Οσο για τις σχετικές αναφορές των τελευταίων ημερών στη Γαλλία, εμφανίζουν την Παρί Σεν Ζερμέν έτοιμη να χάσει και τον 17χρονο Γιασίν Αντλί.

«Λιψία, Ντόρτμουντ ή Μονακό;», είναι το δύσκολο ερώτημα για την επόμενη ομάδα του.

Στο Παρίσι προηγούνται για να παίζουν οι ακριβές μεταγραφές, άρα η απουσία δέσμευσης επιπέδου επαγγελματία ποδοσφαιριστή στο συμβόλαιο του μικρού, ομοίως και στις προηγούμενες περιπτώσεις, αφήνει τους πλούσιους εργοδότες στα κρύα του λουτρού και ανοίγει κερκόπορτες φυγής σε μικρούς.

Οσους ζητούν να θρέψουν τα όνειρά τους με συμμετοχές σε παιχνίδια και όχι με… ασκήσεις υπομονής στους πάγκους των ομάδων τους.

«Οχι στον πόλεμο του Βιετνάμ», «ναι στη σεξουαλική επανάσταση», κυρίως είχαν βροντοφωνάξει στα μέσα της δεκαετίας του ‘60 τα… αυθεντικά «παιδιά των λουλουδιών».

Το ίδιο, με αλληγορικό τρόπο κατά της προσωπικής εκμετάλλευσης, κύριας ιδιότητας οικονομικού πολέμου, φωνάζουν τα αντίστοιχα σημερινά του ποδοσφαίρου.

Πηγή : efsyn.gr

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *